Cahit Cengizhan

Veri Koruma

İÇERİK

Giriş

Verinin İşlenmesi

Kişisel Verilerin Korunması

Bilgi Güvenliği

Bilgi Güvenliği Prensipleri

Sık Karşılaşılan Güvenlik Saldırıları

Sonuç

Kaynakça

 

Giriş

Günlük hayatımızda artık hepimiz sosyal medya hesaplarımızda fotoğraf, video, ses kaydı, konum gibi özel bilgilerimizi paylaşıyoruz. Tedavi amacıyla sağlık kuruluşuna gittiğimizde parmak izimizi, daha önce geçirdiğimiz sağlık sorunlarımızı paylaşıyoruz. Bankaya gittiğimizde mali bilgilerimizi, iletişim bilgilerimizi paylaşıyoruz. Her paylaştığımız bilgide kendimize ait bir iz bırakıyoruz. Bu izler bizi biz yapan ve herkesten ayran kişisel verilerimizdir. Paylaştığımız bu verileri bizden başka herkesin kötü ve haksız kullanımına karşı korumaya ise “veri koruma” denir.

Verinin İşlenmesi

Bir verinin kişisel veri niteliği kazanması veya belirli bir kişiyi temsil etmesi ancak verinin işlenme sürecinde kesinlik kazanabilmektedir. Kişisel verilerin işlenmesi, verilerin elde edilmesi, kaydedilmesi, düzenlenmesi, uyarlanması, dönüştürülmesi, kullanımı, açıklanması, birleştirilmesi, silinmesi gibi süreçlerden oluşmaktadır (Kaya, 2011).

Ekonomik İş birliği ve Kalkınma Örgütü (Organisation for Economic Co-operation and Development OECD) Rehber İlkeleri, kişisel verilerin korunması ve işlenme sürecinde dikkate alınması gereken prensipleri şu şekilde belirlemiştir (OECD, 2013):

Kişisel veriler, hukuka uygun sebepler ve araçlarla toplanmalıdır, veri sahiplerinin toplama konusunda bilgilendirilmeleri ve bilinçli rızalarının alınması gerekmektedir.

Toplanan veriler kullanılan amaç doğrultusunda mümkün olduğunca tam, güncel ve doğru olmalıdır.

Kişisel verilerin toplanma amacı belirlenmelidir. Veriler sadece belirlenen amaç için kullanılmalıdır.

Toplanan veriler belirtilen amaçlar dışında yayılamaz, bulundurulamaz veya başka amaçlarla kullanılamaz. Veri sahibinin bilinçli rızası ve kanuna dayalı yetkiler bu maddenin sınırlaması olabilir.

Toplanan verilere yönelik oluşabilecek tehlikelere karşı (kayıp, yetkisiz erişim, zarar verme, değiştirme, açıklama) uygun güvenlik tedbirleri ile korunmalıdır.

Kişisel verilerle ilgili gelişmeler, uygulama ve politikalar hakkında genel bir açıklık ilkesi bulunmalıdır. Bireyler kendileri ile ilgili veri barındıran kurumların politikalarına kolayca ulaşabilmelidirler.

Veri sahibinin rızası olmaksızın veriler erişilebilir hale getirilmemeli ve açıklanmamalıdır.

Veri sahipleri veri toplayıcı ve yayınlayıcılarına karşı sayılan diğer ilkeler çerçevesinde hesap sorma hakkına sahip olabilmelidir. (Eroğlu, 2018)

Kişisel Verilerin Korunması

Yaşanan süreçlerde kişisel verilere yönelik tehditlere karşı hem bireysel hem toplumsal savunma mekanizmalarının varlığı değer kazanmaktadır. Kişisel verilerin korunması özel hayat ve aile hayatına saygı hakkı bakımından önemlidir. Kişisel verilerin korunmasının uluslararası belgelerde, mahremiyete yönelik düzenlemelerle yorumlandığı görülmektedir.

Türkiye’de kişisel verilerin korunmasına yönelik yasal düzenleme çalışmaları 2000’li yıllardan itibaren gündeme gelmiştir. 2016 yılında ise konuya yönelik kanun çalışması tamamlanmıştır. “6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu” 7 Nisan 2016 tarihli ve 29677 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir. Kanun ile “kişisel verilerin işlenmesinde başta özel hayatın gizliliği olmak üzere kişilerin temel hak ve özgürlüklerini korumak ve kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülükleri ile uyacakları usul ve esasları düzenlemek” amaçlanmaktadır. (Eroğlu, 2018).

Bilgi Güvenliği

Bilgi karşımıza çok çeşitli ve farklı yerlerde ortaya çıkmaktadır. Bilginin yer aldığı ortamlara örnek vermemiz gerekirse; sunucular, kişisel ve dizüstü bilgisayarlar, tabletler, akıllı telefonlar, veri tabanı gibi elektronik ortamlar, elektronik posta, taşınabilir diskler, CD/DVD ROM’lar, kâğıt vb. olarak sayılabilir. Bilginin üç hali olduğunu burada ifade etmemiz gerekir. Bunlar;

Bilgi Güvenliği Prensipleri

Veri güvenliğinin üç temel prensibi vardır. Bunlar:

Bilginin sadece yetkisi olan kişiler tarafından erişmesi, yetkisiz kişilerin eline geçmemesi ve yetkisiz kişiler tarafından görülememesidir.

Bilginin yetkisiz kişiler tarafından değiştirilememesi, tam ve eksiksiz olmasıdır. Bilginin yine saklandığı veri tabanında veya iletim halindeyken yetkisi olmayan herhangi bir kişi tarafından değiştirilmesini, tahrip edilmesini veya silinmesi istenmez.

Bilginin yetkisi olan kişiler tarafından, gerektiği zaman ulaşılabilir olması bilgi güvenliğinin erişilebilirlik prensibidir.

Bilgi güvenliğinin yukarıda bahsettiğimiz üç temel prensibi dışında başka birtakım prensipleri de vardır. Bunlar:

İngilizce ‘‘Accountability’’ kavramının karşılığı olarak dilimize hesap verilebilirlik olarak çevirebileceğimiz, log kayıtlarının bütünlüğünden bahsedilmesi gerekir. Log tutma, elektronik ortamda yapılan işlemlere ait kayıtların tutulmasıdır.

Bilgi sistemlerinden hizmet alan kişinin, uygulamanın ya da bir web servisinin gerçekten o kişi, uygulama ya da web servisi olduğunun tespiti gerekmektedir. Kimlik doğrulama olmaksızın bir bilgi güvenliği düşünmek olanaksızdır. Şifre, OTP, biyometrik kimlik doğrulama gibi çeşitli kimlik doğrulama yöntemleri bulunmaktadır.

Bu prensibi, log kayıtlarının tutulması prensibiyle de birlikte değerlendirmek mümkündür. İnkâr edilemezliğin sağlanması için bütünlüğü korunmuş, tutarlı bir log kayıtlarının tutulması mekanizması gerekmektedir.

Bilişim sisteminden beklenen sonucun üretilmesi ve elde edilen sonuçlar ile beklenen sonuçların tutarlılık durumudur. (Çek, 2017, p.4-6).

Sık Karşılaşılan Güvenlik Saldırıları

Bilgi güvenliğini tehdit eden saldırılar üç ana başlıkta gruplandırılabilir.

Genel olarak, iki tür saldırı, bilginin gizliliğini tehdit eder: gözetleme ve trafik analizi. Ağ trafiğini dinleme (Snooping), verilere yetkisiz erişime veya veri kesme işlemine yönelik olarak gerçekleştirilir. Trafik analizi ise bir saldırganın çevrimiçi trafiği izlenerek toplanan değişik türdeki bilgileri elde etme işlemidir.

Verilerin bütünlüğü çeşitli saldırılarla tehdit edilebilir. Bu saldırılara örnek olarak değiştirme, maskeleme, tekrarlama ve reddetme verilebilir.

Hizmet dışı bırakma (DOS) saldırıları ve dağıtık hizmet dışı bırakma saldırıları (DDOS), bir sistemin hizmetini yavaşlatabilir veya tamamen kesebilir. Saldırgan bunu başarmak için çeşitli stratejiler kullanabilir. Sistemi çok meşgul edebilir, çökertir ya da bir yönde gönderilen iletileri kesebilir ve gönderme sistemini iletişim veya mesajdaki taraflardan birinin mesajı kaybettiğine ve tekrar gönderilmesi gerektiğine inanmasına neden olabilirler. (Kurt Kaya, 2017, p.4-8).

Sonuç

            Sonuç olarak bütün bu bilgileri ele aldığımızda kişisel verilerin sınırsız biçimde ve gelişigüzel toplanması, yetkisiz kişilerin erişimine açılması, ifşası veya amaç dışı ya da kötüye kullanımı sonucu kişilik haklarının ihlal edilmesinin önüne geçilmektedir.

KAYNAKÇA

 


Bu eser Creative Commons Atıf-AynıLisanslaPaylaş 4.0 Uluslararası Lisansı ile lisanslanmıştır.

Exit mobile version